2023-04-21 Skawina, między Radziszowem a Grabiami, dolina Mogiłki - część 10

Kontynuuję wędrówkę. Wciąż jestem w obrębie lasu porastającego oba brzegi Mogiłki. Na początku wierzba - Salix.

Są chaszcze.

Trafiła się miodunka ćma - Pulmonaria obscura.

Oto kolejna sterana życiem wierzba - Salix.

Teraz Mogiłka skrywa się pod gęstymi gałązkami.

Woda stoi.

Oto kolejna gęstwina.

Oto kolejna sterana życiem wierzba - Salix.

W okolicy kwitnie śliwa tarnina - Prunus spinosa.

A rzeka za sprawą bobrów po prostu stoi.

Idąc dalej osiągam kolejną tamę bobrową.

Oto ona z bardzo bliska.

Idąc dalej mijam zarośla czeremchy zwyczajnej - Padus avium.

Mijam steraną życiem wierzbę - Salix.

Powoli opuszczam las.

Zauważam norę bobra.

Teraz Mogiłka płynie. W nurcie spoczywa opona.

Teraz otwarta przestrzeń znajduje się po obu stronach rzeki.

Idąc dalej mijam kolejny mech z rodzaju Orthotrichum. Czapeczki są wyraźnie owłosione.

Oto kolejna tama bobrowa.

Okolicę przecina linia energetyczna.

Oto kolejny widok rzeki jako takiej.

W okolicy znajduje się plantacja wierzby energetycznej.

Pomiędzy rzeką a plantacją wyrasta śliwa tarnina - Prunus spinosa.

Na jej gałązkach wyrasta pustułka pęcherzykowata - Hypogymnia physodes.

Jedna z tutejszych okazałych wierzb - Salix została wycięta.

Idę dalej przedzierając się przez zarośla.

Natrafiam na kolejną tamę bobrową.

Mijam kolejną kwitnącą śliwę tarninę - Prunus spinosa.

Oto kolejna tama bobrowa.

Na gałązkach pobliskich drzew wyrastają pustułka pęcherzykowata - Hypogymnia physodes oraz tarczownica bruzdkowana - Parmelia sulcata.

Mogiłka stoi. W okolicy kwitnie śliwa tarnina - Prunus spinosa.

Rudym mchem może być korowiec wielozarodnikowy - Pylaisia polyantha.

Dalszą drogę zastawiła gęstwa krzewów ze sporym udziałem porośniętej porostami śliwy tarniny - Prunus spinosa.

Orthotrichum, możliwy O. affine?. Czepki u tego mogą być nagie lub owłosione. Za ok. miesiąc byłoby więcej widać, gdy gdzieś pozostanie jeszcze jakiś czepek, a puszki pokażą ozębnię i ich bruzdowanie. W wielu wypadkach nie uda się taką metodą obserwcji dojść do finału. Oznaczanie mchów za pomocą mikroskopu jest o wiele pewniejsze i szybsze.

Dzięki za sugestię. Teraz zamieszczając tego rodzaju zdjęcia typuję okolice, które właśnie za miesiąc będę ponownie penetrował i wtedy nawet pozyskiwał okazy do zielnika.