2024-04-27 Kwaczała, Kamionka Mała, powrót na arkozę - od Dworzyska do Gródka - część 2

Pokonujemy kolejny odcinek Soboniowej Drogi. Mijamy łany nerecznicy - Dryopteris filix-mas.

Zerkamy na prawo. W zaroślach skrywa się główny ciąg wąwozu Gródek.

Osiągamy typowe odsłonięcie arkozy z intruzją limonitową. To prawy brzeg części wąwozu znajdującej się na północ od drogi Soboniowej.

Wchodzimy w północną część Gródka. W runie dominuje ziarnopłon - Ficaria verna. Są pojedyncze nerecznice - Dryopteris filix-mas.

Jest rozdarta wierzba - Salix fragilis.

Są ślady przemieszczania się tutaj ludzkich dzików. Pokonują one wąwóz w poprzek.

Oto kolejna nerecznica - Dryopteris filix-mas.

I tak osiągamy sławny próg denudacyjny.

Oto drzewa na krawędzi lewego brzegu.

Czas na barwny przerywnik. Oto bodziszek - Geranium robertianum.

Jest czartawa - Circaea lutetiana.

Zawracamy. Na powalonej wierzbie - Salix fragilis wyrasta czyreń - Phellinus igniarius.

W tej gęstwinie pojawia się jawor - Acer pseudoplatanus.

Przy ścieżce kwitnie glistnik - Chelidonium majus.

I tak powróciliśmy na Soboniową Drogę.

Teraz postanowiliśmy wejść wprost w główny ciąg Gródka. Na początku mamy luźne skupisko bzów - Sambucus nigra. W runie dominuje ziarnopłon - Ficaria verna.

Wiele drzew oplata bluszcz - Hedera helix.

Jest wietlica - Athyrium filix-femina.

Teraz osiągnęliśmy poważną, niemożliwą do pokonania przeszkodę w postaci ostrego wcięcia z płynącą wodą.

Wiele drzew oplata bluszcz - Hedera helix. Niektóre walą się tworząc osobliwe mostki.

Opuszczamy wąwóz pokonując zwały martwego drewna.

Wyszliśmy na Soboniową Drogę. Wąwóz w dalszym ciągu pełni rolę kosza na śmieci. Dominuje masa biomasy.

Oto niebo nad Gródkiem.

Idziemy jeszcze na wschód.

Wchodzimy we wschodnią odnogę Gródka.

Jest jesion - Fraxinus excelsior.

Oto kolejna gęstwina.

Oto otwarta przestrzeń.

Oto kolejny las.

Mijamy wietlicę - Athyrium filix-femina.

Mijamy śmiałka - Deschampsia caespitosa.

Są bluszcze - Hedera helix.

Jest kolejna cienista gęstwina.